Peter Oud
Training en Coaching
Ervaringsverhaal van stemmenhoorster en hulpverlener middels Verbindende gespreksvoering
Aanmeld reden:
Huisarts schrijft: mevrouw maakt een angstige indruk, komt verward over. Ze denkt dat mensen haar begluren. Het ene moment praat ze normaal, het andere moment huilt ze. Het is onduidelijk of betrokkene hallucineert. Zij is misbruikt in haar jeugd. Zij heeft geen kinderen, geen contacten. Huisarts schrijft laatste 8 jaar geen contact gehad met betrokkene. Verzoekt GGZ mevrouw te bezoeken voor diagnostiek en begeleidend contact.
Hetero anamnese via de huisarts:
Buurman: Woont al jaren naast mevrouw en zij is altijd wel met perioden wat meer verward. Het gaat op en af. Hij doet altijd boodschapjes voor haar en ze komen af en toe bij elkaar over de vloer. Afgelopen twee weken is de omgang bekoeld, nadat mevrouw de buurman beschuldigd heeft.
De buurman is erg aangedaan door deze beschuldiging. Zij is nu achterdochtiger en verwarder dan hij in voorgaande jaren gezien heeft.
Bemoeizorg:
Als de hulpverlener betrokkene thuis opzoekt, stelt hij zich voor en dat hij door de huisarts gevraagd is om te kijken of hij iets voor haar kan doen om het gemakkelijker te maken.
Met enige terughoudendheid wordt hij binnen gelaten.
Anamnese:
Nike geeft al snel aan in het gesprek dat zij weer opnieuw wil beginnen met haar leven. Betrokkene vertelt dat ze de laatste jaren toenemend angstig is, ze durft niet meer naar de supermarkt, omdat alle mensen naar haar kijken. De laatste weken ervaart zij meer verward en vergeetachtig te zijn. Geeft resoluut aan niet te willen vertellen, wat er aan vooraf gegaan is.
De hulpverlener trof cliënte aan in een kaal, nagenoeg leeg huis. Betrokkene woont hier sinds 1996. Enige tijd geleden heeft ze een gedeelte van haar inrichting opgeruimd. Zij vertelde: ‘Ik wilde minder luxe. Heb schilderijen weggegooid. De inrichting ging mij tegen staan’.
Cliënte geeft aan van nature een vrolijke vrouw te zijn, optimistisch van aard. Waarom het niet goed gaat, probeert ze te relativeren. Ze zei: ‘Ik raakte langzaam mijn energie kwijt. Daarvoor had ik weinig energie heb om mijn huis en tuin bij te houden’. Ze geeft aan dat dit energieverlies sinds de laatste 4 jaar speelt.
Een buurvrouw is hier 8-9 jaar geleden komen wonen. 5 jaar geleden is ze gepest door deze buurvrouw, nu zeggen ze elkaar weer gewoon gedag. ‘Ik hou niet van ruzie’.
Als de hulpverlener vraag of ze stemmen hoort, reageert zij in eerste instantie ontkennend, als hij doorvraagt, afwerend: 'Je laat mij toch niet opnemen hè? Ik zeg niets meer.’
De hulpverlener legt uit dat mensen die stemmen horen niet gek zijn. Dat het een variatie is. Sommige mensen horen nu eenmaal stemmen en anderen niet.
De hulpverlener vertelt zelf ook een aantal keer stemmen gehoord te hebben.
Het is alleen een kwestie van er mee om te leren gaan. Later in het gesprek vertelt ze wel stemmen te horen. ‘Het is net alsof ik in mijn huis met mensen kan communiceren een gesprek met iemand voer.’
Beschrijvende diagnose:
Het betreft een 65 jarige zelfstandig wonende gescheiden vrouw die in verleden al meerdere keren in beeld is geweest in de GGZ met fobische klachten, ontbreken van zelfvertrouwen. Zij heeft een beperkt netwerk, leeft geïsoleerd. Heeft meerdere trauma's: seksueel misbruik, scheiding ouders, suïcide partner, pestgedrag buurvrouw) in haar leven meegemaakt. Zij hoort stemmen en is achterdochtig